Umowa agencyjna ma charakter odpłatny. Pisaliśmy już, że precyzyjne określenie wynagrodzenia agenta w umowie agencyjnej może istotnie ograniczyć ryzyko sporu z agentem dotyczącego jego wynagrodzenia.
Jaki przyjąć model wynagradzania?
Najczęściej spotykane modele to:
1️⃣ Model prowizyjny – agent otrzymuje wynagrodzenie za doprowadzenie do zawarcia umowy z klientem (np. procent od wartości umowy lub stawka zależna od liczby zawartych umów). To klasyczny model agencji, ale też najczęstsze źródło sporów – w tym o prowizje od tzw. interesów pośrednich i umów zawartych po zakończeniu współpracy.
2️⃣ Model ryczałtowy – stałe wynagrodzenie (najczęściej miesięczne), niezależne od liczby zawartych umów. Zapewnia przewidywalność kosztów, ale oznacza zapłatę wynagrodzenia także wtedy, gdy efekty sprzedażowe są ograniczone.
3️⃣ Model mieszany – połączenie ryczałtu i prowizji. Często stosowany jako kompromis między stabilnością a motywacją agenta do pozyskiwania klientów.
🔍 Wybór modelu powinien odpowiadać rzeczywistemu zakresowi obowiązków agenta. Jeżeli agent zajmuje się stałą obsługą klientów, korzystny może być model ryczałtowy. Jeżeli jego głównym zadaniem jest pozyskiwanie klientów – prowizja jest bardziej motywująca dla agenta i opłacalna dla obu stron.
⚠️ Warto pamiętać, że w modelu ryczałtowym agent nie jest uprawniony do żądania informacji o zawartych umowach przez dającego zlecenie z klientami przez niego pozyskanymi (roszczenie informacyjne). Nie jest również uprawniony do żądania prowizji za zawarcie takich umów, w tym prowizji od kolejnych umów zawieranych z klientami przez niego pozyskanymi (prowizja za interesy pośrednie).
👉 Na etapie planowania współpracy z agentem warto przeanalizować nie tylko koszty związane ze współpracą z agentem, ale również ryzyka prawne wynikające z tej współpracy.
