Wynagrodzenie stanowi konieczny element umowy agencyjnej i co do zasady powinno zostać określone przez strony w treści umowy.
Czy zatem brak określenia wynagrodzenia powoduje, że nie będziemy mieli do czynienia ze stosunkiem agencji?
❗Otóż nie. Jeżeli agent świadczy usługi pośrednictwa w sposób stały, to najczęściej robi to w ramach umowy agencyjnej — niezależnie od tego, czy strony precyzyjnie uregulowały kwestię wynagrodzenia.
Brak takiego uzgodnienia wprowadza jednak istotne ryzyko dla dającego zlecenie. W takiej sytuacji agentowi przysługuje bowiem wynagrodzenie zwyczajowo przyjęte przy danym typie usług pośrednictwa, a jego wysokość — w razie sporu — zostanie ustalona przez sąd, najczęściej z pomocą biegłego.
🔵 Aby ograniczyć to ryzyko, warto precyzyjnie określić w umowie:
➡️ wysokość wynagrodzenia (jeśli jest stałe/ryczałtowe) lub dokładny sposób jego obliczenia (jeśli ma charakter prowizyjny),
➡️moment, w którym wynagrodzenie staje się wymagalne (jeśli zależy to od spełnienia dodatkowych warunków — należy je jednoznacznie opisać),
➡️ czy dodatkowe czynności agenta — np. techniczne, administracyjne, organizacyjne — są objęte uzgodnionym wynagrodzeniem,
➡️wysokość prowizji za tzw. interesy pośrednie (czyli dosprzedaż produktów tego samego rodzaju przez dającego zlecenie do klientów pozyskanych przez agenta) albo wyraźne wyłączenie prawa do takiego wynagrodzenia.
Praktyka pokazuje, że staranne uregulowanie zasad wynagradzania ułatwia obronę przed roszczeniami o wynagrodzenie, które nie zostało przewidziane w umowie — szczególnie w zakresie prowizji od interesów pośrednich.
